Atölye- Çocuklarla yaptığınız çalışmaları detaylı olarak öğrenmek isteyeceğiz ama ondan önce sizin kendi çocukluğunuzu merak ediyorum. Nasıl bir çocukluk yaşadınız, müziğe ilginiz nasıl farkedildi?

Benal - Bu ilginç bir hikaye aslında çünkü ailede hiç müzisyen yok. Fakat annemle babam evde hep müzik dinlerlerdi, özellikle opera dinlerdi ve yüksek sesle dinlerdi, ben de kaçacak yer aradım küçükken. Üç buçuk yaşındayken baleye başlamışım. Aradan kısa bir süre geçtikten sonra balede bize eşlik eden Macar piyanist bir gün annemi çağırıyor ve bu kız bir müzik aleti çaliyor mu diye soruyor. Annem de hayır deyince o da eğer bir şey çalmaya başlatmazsanız kendinizi affetmeyin diyor. Bizimkiler de o zaman en olağan alet piyano olduğu için onunla başlıyorlar ve böylelikle benim baleyle beraber müzik yolculuğum da başlamış oluyor. Sonrasında 6 yaşında konservatuara girmem ve biraz önce bahsettiğim uzun eğitim dönemi.. 16 yaşıma kadar aslında hep bale ve piyano benim için beraber gitti. Hatta bale daha çekici geliyordu, kıyafetler, sahneye çıkmalar.. Ancak annemlerin yaptığı iyi şeylerden bir tanesi de piyano için hiçbir zaman beni zorlamamaları oldu. Hep derslerime önem verdim, düzenli gittim ama arkadaşlarım da dışarda oynarken ben evde oturup piyano çalışmadım. Yani hem oynadım hem çalıştım. Piyanonun hayatımda ön plana çıkmaya başlaması ve ben bunu iyi yapıyorum demeye başlamam 12-13 yaşlarıma denk geliyor. Sonrası için de her küçük piyanistin hayal ettiği gibi ben de Julliard’a gitmeyi istemiştim. Çok zor bir yarıştı ama zaten hayal etmekle başlıyor bazı şeyler.

Atölye- Çok zorlu, rekabeti bol, çok disiplin gereken bir hayat biçimi sanırım. Okulun kendi de öyle olmalı. Bununla nasıl başettiniz?

Benal - Beni sanırım kurtaran benim hayatta bir de hep sporla uğraşmıs olmam oldu. Çünkü hayatta hep bir denge olması gerektiğini düşünüyorum. Müzik ruhu, beyni çok yoğun olarak çalıştırırken aynı zamanda insanın bedenini de çalıstırabilmesi lazım ki o denge oluşsun. Ben Julliard’da öğrenciyken aynı zamanda gizli gizli karateye başladım ve kara kuşağa kadar yükselip yarışmalara girmeye başladım. Bizim mesleğimizde çok çok iyi bir müzisyen olmanız, çok iyi çalıyor olmanız çok da bir şey ifade etmez çünkü hep o an çok iyi olmanız gerekir. Belki 50 tane çok harika konser verdiniz ama o gün kötü çaldınız, biter. Bir önceki konserinizde ne kadar iyi çaldığınıza hiç kimse bakmaz, hep o günkü konseriniz, performansınız nasıl ona bakılır. Ben şöyle düşünüyorum derinin üst tabakasının kalın olması lazım seni koruyabilmesi için ama derinin altının da yumuşak olması lazım işini iyi yapabilmek için. Hem güçlü olup hem duygusal olmak çok önemli bir kombinasyon. Müzisyenler çok duygusal, çok kırılgan olabiliyor ve yaşanan herhangi bir olumsuz olay onu çok kolay yıpratabiliyor. Spor, olaylara bakarken daha dirençli olmamı sağladı ve bence çok büyük bir kazanç oldu.

Atölye- Müzik eğitimine kaç yaşta başlanmalı, bu eğitimin amacı ne olmalı?

Benal - Sporda olduğu gibi müzikte de yaş iyice aşağıya geldi. Ne kadar erken başlanırsa çocuğun hayatında onun kalıcı olma ihtimali o kadar yükseliyor. Enstrüman eğitimi için kız çocuklarda 4 yaş, erkek çocuklarda 4,5 yaş uygun oluyor ama bu da aslında tabi kişiden kişiye değişkenlik gösteriyor. Bu yaşı keşfedebilmek için bir deneme, tanışma yapmak gerekiyor. Başlangıç ileride müzikle olacak olan ilişkisinde çok büyük bir etken. Başlamaya hazır mı, isteği var mı ve algılaması yerinde mi bunlara bakarak başlama yaşını anlayabiliyoruz. Enstrüman eğitiminden ayrı olarak müzik eğitimine baktığımızda bunun yaşı artık 6 aya kadar inebiliyor. Biz okulumuzda 1 yaştan itibaren çocuklarla çalışmaya başlıyoruz. Tüm dünyada özellikle Amerika’da çok yaygın olarak kullanılan Eurhythmics diye adlandırılan bir eğitim yaklaşımını uyguluyoruz. Eurhythmics kelime anlamı olarak doğru ritim demek. Ritim müziğin en temel öğelerinden biri. Ritim bilgisi anne karnında başlıyor. Annenin nefes alıp vermesi, kalp atışı, yürümesi, öksürmesi ile çocuğun ilk tanıdığı şey ritim. Bu eğitime 2 yaşına kadar anneyle katılıyor çocuklar. Burada amaç çocuğun müziği doğru dinlemeyi ve algılamayı öğrenmesi. Duyduğu müziği ne yapacağı önemli. Ona ne tür bir reaksiyon verecek veya onun için ne anlamı var. Amaç cocuklara müzik sevgisini aşılamak, müziği hayatlarının bir parçası yapmak ve içlerindeki müzisyeni uyandırmak. Bu metodda hareket ve müzik birleştirilir. Bu aslında çocukların farkında olması için ve o kanalda uyandırmak için bir pedagojik yaklaşım.

Atölye- Ne kazanıyor çocuklar bu eğitimden?

Benal - Çocuklar başta sosyal entegrasyonu öğreniyorlar. Hep beraber hareket edebilmeyi öğreniyorlar ve bu hareket içerisinde kendi kimliklerinin önemini yaşayarak anlıyorlar. Çocuk hem kendi yaptığını görüyor hem başkasının yaptığını görüyor... Zamane çocukları herşeyi becerebiliyor. Ata binmeye gidiyorlar beceriyorlar, resim kursuna gidiyorlar beceriyorlar, basket oynuyorlar beceriyorlar. Ancak birşeyi iyi yapmaya sabırları olmuyor. Müzikle çocukları böyle yakalayabiliyorsunuz. Zorlanma sınırına gelip de onu aşınca birşeyi başarma duygusu yaşattırıyor kişiye. Konsantrasyonları cok gelişiyor. Matematikle kardeş kafa yapısı gerektirir müzik. Her notanın bir önemi vardır. Bu da her detayı farkedebilmeyi ve herşeyi kuşbakışı görebilmeyi sağlıyor. Herşeyin çok önemli olduğunu anlıyorlar.

Atölye- Çocuklar haftada 1 gün sizinle okulda oluyorlar ancak müzik devamlı çalışma isteyen, çaba göstermek gerektiren bir uğraş. Nasıl teşvik ediyorsunuz çocukları?

Benal - Çocukların tıpkı antibiyotik alır gibi evde hergün aynı saatte 10 dakika çalışmalarını isteriz. Amacı bu alışkanlığın ev hayatına yerleşmesini sağlamaktır. Çocuk bunun emek isteyen bir uğraş olduğunu görmelidir. Aile, öğretmen ve çocuk bir üçgendir. Biz mutlaka derslerin öncesinde anneyle çalışmak isteriz. Müzik aile tarafından da benimsenmelidir. Ailenin bizim ne yaptığımızı, nasıl yaptığımızı bilmesi gerekir. Öncelikle ortak bir lisans kullanabilmek önemlidir. Bizim hangi kelimeleri kullandığımızı bilmesi lazım ailenin. Neyin iyi neyin başarılı olduğunu bilmesi ve bizimle aynı durumlarda çocuğu yüreklendirebilmesi gerekir. Birşeyi kötü çaldığı zaman cok iyi çaldın derse bizim çocuğu daha iyi çalabilmesi için teşvik etmemizin bir önemi kalmaz. Aynı şekilde çocuğunun gelişimini takip edebilmesi için de ailenin bizim yaptıklarımızdan haberdar olabilmesi lazımdır. Her çocuğun bir kapasitesi vardır ve eğitimde her çocuğu strese sokmadan biraz daha ileri götürmeyi amaçlarız. Aile öğretmen ve çocuk üçgeninde herkes birbiriyle çalışır. Ev desteğine hep ihtiyaç vardır.

Atölye- Programınıza baktığımda Royal Academy of Music’le ortak bir sertifika programı yürüttüğünüzü gürüyorum. Bir de yaz kampı var. Bunlardan da bahsedebilir miyiz biraz?

Benal - Royal Academy kendimizi denetleyebilmek amacıyla başladı. Dünya standartlarında bir eğitim vermek hedefleniyor. Enstrüman çalmaya başladıktan sonra bunu ileri seviyeye taşımak isteyen öğrencilerimiz için bir sertifika programı bu. Senede 2 defa yurtdışından jüri geliyor ve çocukları değerlendiriyor. Yaz kamplarımız da okulların kapanmasından hemen sonraki haftada Seferihisar’da yapılıyor. İlkokul 2 ve üzeri yaştaki çocuklara yönelik 8 günlük bir kamp. Bu kamp sene içerisinde yapılmaya fırsat olmayan müzik tarihi, koro, tiyatro, müzik olimpiyatlari gibi farklı zaman dilimlerine ayrılıyor. Müziğin sadece bir ders olmadığını, hayatın bir parçası olduğunu göstermeyi amaçlıyoruz. Müzikle uğraşmak demenin sadece bir enstrumanı alıp çalmak demek olmadığını anlatmak istiyoruz. Müzikle uğraşmak bir yaşam tarzıdır, müzisyen olmanın belli mesuliyetleri vardır. Tüm bunları anlatabilmek için sosyal içerikli projelere de çok önem veriyoruz. Yaşlılar Yurdu, Eğitim Gönüllüleri gibi pek çok yerle irtibata geçerek konserler veriyoruz.

**Başak’tan küçük not: BT Müzik Evi’nin telefon ve adres bilgileri aşağıdadır.
4. Gazeteciler Sitesi A4 Blok 5 Levent – İstanbul
Telefon: 0212 270 83 14 ve 0212 270 41 11